Kino Agrafka

11.00–14.00 – „Weźże plakat” – w ramach Nocy Kin Studyjnych Kino Agrafka po raz kolejny otworzy swoje plakatowe archiwum.

Kino Agrafka świętuje 100. urodziny Andrzeja Wajdy i w ramach 7. edycji Nocy Kin Studyjnych zaprezentuje dwa filmy reżysera. Na kinowym ekranie pojawi się WESELE z 1972 roku oraz PAN TADEUSZ z 2000 roku. Wesele zostanie wyświetlone z angielskimi napisami.

12.30 PAN TADEUSZ | Pan Tadeusz
reż. Andrzej Wajda, Polska 2000, 147’

Wprowadzenie: Anna Równy - edukatorka filmowa, trenerka edukacji filmowej, koordynatorka merytoryczna Edukacji Młode Horyzonty, pracowniczka Centrum Kultury Filmowej im. Andrzeja Wajdy.

Pełen swady portret szlachty i wystawna adaptacja narodowego poematu. Opowieść o konflikcie pomiędzy rodami Sopliców i Horeszków, w centrum którego znajdują się Tadeusz (Michał Żebrowski) oraz Zosia (Alicja Bachleda-Curuś) była wielkim wydarzeniem końca lat 90.: na planie zebrała się aktorska śmietanka, między innymi Bogusław Linda, Daniel Olbrychski, Grażyna Szapołowska, Andrzej Seweryn, Marek Kondrat, Jerzy Bińczycki i Marek Perepeczko. Kostiumy, scenografia oraz muzyka Wojciecha Kilara pozostają olśniewające także po latach. Jednocześnie zabawny, spektakularny i niesłychanie liryczny, film Wajdy pozostaje jednym z najcenniejszych klejnotów w jego bogatej filmografii.

Wracamy do Soplicowa, by przypomnieć jedną z najlepszych adaptacji polskiej literatury i zastanowić się jak, blisko trzy dekady później, smakuje ta patriotyczna wizja raju utraconego. W jakim momencie jesteśmy dzisiaj i jakie jest miejsce romantyzmu w Polsce XXI wieku?

16.00  WESELE | Wesele/The Wedding
reż. Andrzej Wajda, Polska 1972, 102’
pokaz z angielskimi napisami / with English subtitles

Wprowadzenie: Wojciech Tutaj - absolwent filmoznawstwa na Uniwersytecie Jagiellońskim w Krakowie. Krytyk i dziennikarz filmowy związany m.in. z portalem Filmweb, Miesięcznikiem Kino, Magazynem Filmowym SFP, Więzią czy Tygodnikiem Przegląd.

Portret polskiej inteligencji i chłopstwa końca XIX wieku, których przedstawiciele spotykają się na weselu w bronowickiej chacie. Na ślub literata i mieszczucha (Pana Młodego) z chłopką z Bronowic (Panną Młodą) przybywają goście z dwóch środowisk: inteligencji krakowskiej i lokalnego chłopstwa. W trakcie suto zakrapianej nocy poszczególne postaci – m.in. Dziennikarz, Poeta, Gospodarz i Czepiec – spotykają symboliczne zjawy, które konfrontują ich z konkretnymi postawami, lękami i niespełnionymi aspiracjami narodowymi. Brak porozumienia między klasami, nieprzepracowane traumy historyczne uniemożliwiają jednak jakiekolwiek porozumienie – nawet jeśli tajemniczy Wernyhora, wręczając Złoty Róg, daje uczestnikom wesela szansę na zainicjowanie narodowowyzwoleńczego buntu.

Legendarny dramat Stanisława Wyspiańskiego wydawał się niemożliwy do przeniesienia na ekran. Wajda był jednak u szczytu mocy twórczych, do realizacji filmu zaprosił najwybitniejszych artystów z różnych dziedzin (za akustykę odpowiadali: Czesław Niemen, Eugeniusz Rudnik i Stanisław Radwan), zaangażował najlepszych aktorów polskich teatrów, wnętrze chaty zbudował w studio w Warszawie, a plenery nagrał w Krakowie i Bronowicach. Filmowi nadał niezwykłą energię obrazu, każąc Witoldowi Sobocińskiemu prowadzić kamerę w rytm muzyki granej na planie zdjęciowym. Stworzył imponującą feerię barw i dźwięków, genialnego rytmu, choreografii i dynamiki. Mało który film zasłużył na Oscara za montaż jak Wesele właśnie.

Ten pierwszy z filmów zrealizowanych w Zespole Filmowym „X” nasycony jest malarskimi cytatami i onirycznymi alegoriami, aktualizowanymi o symbole wciąż żywe dla polskiej świadomości lat 70. XX wieku. Nikt nie wierzył, że możliwa jest adaptacja Wesela Wyspiańskiego, a tymczasem to właśnie ten film, arcydzieło modernizmu, mimo tak gęstej narracji i arcypolskich odwołań, stało się dowodem uniwersalności języka Wajdy i żywotności polskiej kultury doby kontestacji.

Nagrody: Srebrna Muszla na MFF w San Sebastián.